Bugüne kadar nerde bir Köy Enstitüleri bahsi geçse içim cız ederdi. Kitaptaki öyküleri okurken bir kez daha aynı duyguları hatta daha fazlasını hissettim. Savaştan yeni çıkmış, eğitimsiz, parasız ve çaresiz görünen bir milletin birkaç yılda memleketin dört yanına yetecek kadar nitelikli öğretmen yetiştirmesi muhteşem bir olay. Abartılmalı. Bu sistemi yok edenler iyi anılmamalı. Bir millet egitimsizlige nasıl sürüklenir bir kaç anıda görüyoruz. Anılardan anlaşılıyor ki bu okullarda sadece öğretmen değil, nitelikli bireyler yetiştiriyorlardı ve Anadolu’nun ücra köşelerine ışık oluyordu bu bireyler. Kitap kesinlikle okumaya değer. Dönemi anlamada önemli bu kaynak.