Gelgeç çıkmazı
Kendi Labirentinde Kaybolanlar İçin: Gelgeç Çıkmazı
Bazen "gelir geçer" dediğimiz şeyler gelir ama bir daha hiç geçmez ya, işte o anlarda yolun bittiğini düşünürüz.
Ama kitap başka bir şey söylüyor: "Çıkmaz, bazen yol değil insandır..." Aslında bütün mesele kendi içimizde düğümlenip kalmamızda.
Yazar ; K-S- N-U gibi sadece baş harfleriyle bıraktığı o isimsiz insanları anlatırken aslında kırılganlıklarımızı önümüze serimiş. Mahallenin sıcak ama insanı bir yandan da boğan dar havasında, kayıp bir cüzdanın peşinde geçmişini arayan bir adamı ya da hiç konuşmadan dünyaları paylaşan dostları okuyoruz.Kısa az sayfalı bir kitap ama sorduğu soru net:
"Neden bazı doğrular zamanla yanlışa dönüşür...
Hikayelerde hüzünlü bir hava, karakterlerin kendi içlerine sıkışıp kalmışlığı var. Ama insanı çaresizliğe sürüklemiyor dik durmayı şu cümleyle destekliyor ;Dünya, iyi kaldığımız ölçüde iyi bir yer olur" ve bazen o çok aradığımız "sevgi, hiçbir şey söylemeden gelir."
Yazarın "ahlak benim için pasif bir antrenmandır" ve bu idman, görünmeyen anlarda başlar deyişinde çok önemli bir gerçeklik var. Hakikaten de Hakiki iyilik, alkış toplandığında değil, bazen kimsenin görmediği bir seçimi sessizce yaptığındır..
Bana göre kitap Kendi içindeki çıkmazlarda yönünü kaybetmiş, yorgun herkes için bir çırpıda okunacak sıcacık bir dertleşme...
Ahlâk, doğruyu anlatmak değil; yanlış yapma ihtimali varken geri durabilmektir.
Umut, yarının kusursuz olacağına inanmak değil; yarına ulaşmayı kabul etmektir.
Küçük başarı kırıntılarının toplamıdır aslında mutluluk.
··
28 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.