2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mesela, "Lambada titreyen alev üşüyor" mısraının şerhi için bir ömür bile kifayetsiz kalıyor. Bu da şerhe muhtaç ama kelimelerin yan yana gelmekten çekindiği, yarım kalmışlık hissini sırtlarına yüklendiği türden. Ne diyordu Edip Cansever?
"Sözcükler, evet, sözcükler... Bir şeyleri sürekli harcayan o boşluk."
Zarifoğlu da "Bir bombanın düştüğü yer orasıdır benim kalbim." diye sözü hitama erdirir.