"Coğrafya kaderdir" sözünü sorgulatan, duygusal ama sarsıcı bir roman.
Hikayemiz geçmişin gölgeleri, bir annenin korkuları ve toplumsal "kem göz" (nazar/baskı) inancıyla şekillenen birinin (Yara) özgürleşme çabasını konu alıyor.
Kitap sürükleyici ve yazarın kaleminin ne kadar güçlü olduğunu bize gösteriyor.
Ancak üzülerek söylüyorum ki edebi değerini pek bulamadım. Kurgusu, kitap kapağı dikkat çeksede kitaptan tat almak bir hayli zorluyor.
Bütün ihtiyaçları karşılanınca mutlu olması beklenen, çalışması gereksiz, ev işi ve çocuk doğurup bakması tek işi kabul edilen kadınlar üzerindeki bu tabunun yıkılmasını dilerim.
Diyeceğim o ki :
“Bazı yaralar büyür, kanar, iyileşir. Belki izi bile kalmaz.”
Kitap delisi öğretmenn