·408 syf.····Okunma: 14 Mart 2026 02:39 Benim için okuması zor bir kitaptı. Birçok kez yarım bırakmanın eşiğine gelmeme rağmen devam ederek en sonunda bitirdim.
Uğultulu tepelerdeki neredeyse tüm ilişkilerin sorunlu ve bayağı travmatik oluşu karakterlerin hepsine kendine özgü bir derinlik katmış bence. Bu kitaptaki kimseyi kolay kolay dışardan birine benzetemem ben. Ama bunun yanında okuyucuya çizdiği çirkin ve her an sizi trajik bir sona hazırladığını hissettiren karanlık gidişatı ile okuma isteğinizi ve keyfinizi baltalayan bir yanı var.
Her şey inanılmaz yanlış ilerliyor. Catherine Lintonla evleniyor ama Heathcliffi de seviyor ama Heathcliffle de olamıyor. İkisi arasındakine bir aşk diyorsunuz bir hastalık. Heathcliffi zaman zaman anlayacak oluyorsunuz onda birtakım duygu kırıntılatı olabileceğine inanıyorsunuz ama hemen ardından sizi bunun tersine çok fena ikna edecek bir şey yapıyor.
Heathcliffi anlayarak başladığınız hikaye onun intikam isteğiyle,sistematik bir şekilde hiç acımadan herkesin hayatını cehenneme çevirmesi şeklinde devam ediyor. Catherine, Linton, Lintonun kız Kardeşi, Heathcliff, Hindley derken tüm bu dava bitmiyor ve bir kuşak öteye sıçrıyor. Daha ailelerinin kirli geçmişlerinin yükü üstlerine yüklenmemişken onlarda tüm bu cehennemin dinebileceğine dair bir ışık görüyorsunuz. Ancak çok sürmüyor anne ve babalarının husumeti onların da birbiriyle ilişkilerine ve kimliklerine sirayet ediyor. Yeni bir sayfa açma fırsatı Heathcliffin üstün çabasıyla bir yana itilerek tüm bu kin ve nefretle cehennem devam ediyor.
İtinayla gri alanlarda hatta siyaha yakın gri tonlarında tutulan kişileri vardı. Birbirinden çok farklı, hastalıklı ama buna rağmen tutarlı karakterler yaratmayı başarmış Emily Bronte. Bu tarafta bakınca ben bir yerde neden klasik olduğunu ve bu kadar tutuluyor olduğunu anlayabiliyorum.
Ama öte yandan karakterlerinin hayatını o kadar güzel mahvetmiş ve o kadar travmatik bir aile hikayesi çizmiş ki sona yaklaşmaya çalışırken hem devamını merak ediyor hem de daha fazlasını öğrenmek istemiyorsunuz. Kitap sizi sevgi ve nefret arasında sizi getirip götürüyor.
Tüm sağlam taraflarına rağmen bende bitirdiğim zaman okumasam da bir şey kaybetmezdim gibi bir his bıraktı. Çileme değdi mi emin değilim. Okudum da ne oldu sadece hakkında bir fikrim oldu sanırım. İnsanlara önerir miyim kolay kolay hayır.