Yazar mimar olarak kendi hayatını deneyimlerini yazıyor. Söylediği doğru şeyler çok. Benim de değişmesini istediğim itiraz ettiğim tahammül etmekte zorlandığım şeyler. Depreme dayanıklı evlerde, insan ölçekli şehirlerde, doğayla uyum içinde yaşamak benim de hayalim. Lakin yazarımız bizden biri gibi değil; belki de bu kadar umutsuz olması her şeyin en olumsuzunu görmesi bu yüzden. ‘Türkiyelilik’ kavramını bolca kullanan kendini Çerkes ve solcu olarak tanımlayan birisi. Bu vesileyle gördüm ki ülkemizdeki etnikler tüm garibanlık, yoksulluk kendine özgü sanıyorlar ve bunun için bile ülkemizi suçluyorlar. Zulümden kaçıp ülkene sığanan insanlarda bile minnetin kırıntısı yok. Solcu ya kendi etniklerinin milliyetçiliğini yapabilir. Her gittiği ülkede, şehirde, köyde çerkes araması, onlarla arkadaş olma çabası, onlara toz konduramaması takdire şayan. Bu etnikler birbirlerini nasıl da tutuyormuş. Hele kitabın sonundaki Cem Özdemir’le foto sürpriz oldu. Öyle ki bu insanların eline koz geçtiği an bu ülkenin karşısında olanların yanındadır hep Cem Özdemir gibi.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.