Aşk ve Gurur, sadece bir aşk hikayesi değil, insanın kendini ve karşısındakini anlama çabasına dair incelikli bir anlatı. Kitap boyunca insan şu soruyu düşünmeden edemiyor,
“Gerçekten karşımızdaki kişiyi mi seviyoruz, yoksa zihnimizde kurduğumuz halini mi?”
Çünkü gerçek bir insanı tanımak zaman ister. Ama insan zihni sabırsızdır, hemen hüküm vermek, eksikleri tamamlamak ve kendi hikayesini yazmak ister. Jane Austen ise tam da bunu gösteriyor: Aşk bazen yalnızca bir duygu değil, aynı zamanda düşünsel bir olgunlaşma süreci.
Karakterlerin yanlış anlamaları, kibirleri, kırgınlıkları ve o gereksiz gururları… Hepsi öylesine gerçek ki. Kusursuz insanlar değiller, tam tersine, bizim gibi davranıyorlar. Belki de romanı unutulmaz yapan şey bu samimiyet.
Kitap aynı zamanda güçlü bir toplum eleştirisi de taşıyor. O dönemde evlilik, çoğu zaman duygusal bir birliktelikten çok ekonomik bir anlaşma gibi görülüyor. Austen bunu ince bir mizahla anlatırken, dönemin insan ilişkilerini de ustalıkla sorguluyor.
Keyifli bir yolculuktu..
·
124 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aslında günümüz evlilikleride ekonomik anlaşma gibi.Duygusal anlamda ilişkiler samimiyetsiz.Gün içinde aslında hafızada kalanlar güzel hisler olması gerekirken, sadece kendi egolarını tatmin etmenin derdindeler.Bana göre eski dönemlerde daha samimiydi sankim.Eş ya da sevgilide samimi bir birliktelik için sağlıklı bir iletişim olmadığı müddetçe boş.Bir çok yazar da aslında sanki bu günleri görmüş gibi.Başarılı bir değerlendirmeydi bu arada.
Nazlı Ersahin
Gönderi Sahibi
Eskiden de ilişkilerin kusurları vardı muhakkak ama insanlar birbirini tüketmek yerine daha çok tahammül etmeyi, sabretmeyi ve birlikte büyümeyi bilmişler. Şimdi ise iletişim var gibi görünse de çoğu zaman gerçek bir temas yok, herkes konuşuyor ama pek az insan gerçekten birbirini duyuyor, duysa da anlamıyor. Haksız mıyım?