Kitabı dün gece bitirdim ve bitirir bitirmez yazarın başka bir kitabı var mı diye baktım çünkü dilini sevdim. Henüz başka bir kitabı yokmuş.
Konusu gerçekten farklıydı. Kitapta “ölüm ebesi” olan bir karakter var. Ben de böyle bir meslek gerçekten var mı diye araştırdım ve evet, varmış. “Ölüm Doulalığı (Eşlikçiliği)” olarak geçiyor. Doula eski Yunanca bir kelimeymiş ve “yardım/hizmet eden kadın” anlamına geliyormuş. Düşününce, doğarken nasıl bir doğum ebesine ihtiyaç duyuyorsak, hayatın son anında birinin eşlik etmesi de aslında bir o kadar doğal geliyor kulağa.
Malum, ölüm ve yas günümüzde insanların konuşmaktan kaçındığı, biraz da tabulaştırdığı konular.Kitapta geçen şu cümle de uzun süre aklımda kaldı:
“Ölüm hayatın doğal bir parçası. Aslında hayatta gerçekten emin olabileceğimiz tek şey bu.”
Kitaba gelirsek; ailesini küçük yaşta kaybeden ve büyükbabasıyla yaşayan ana karakterimiz ölüm ebeliği yapıyor. Sosyal biri değil ve insanların bakış açısından dolayı mesleğini çoğu zaman gizliyor. Bir gün yeni biriyle tanışıyor ve onun büyükannesine ölüm ebeliği yapmaya başlıyor. Sonrasında da onu bambaşka bir süreç bekliyor.
Kitabın sonlarına kadar “sonu çok belli galiba” diye düşünüyordum ama yazar bir noktada ters köşe yapmayı başardı :)
Akıcı, kısa sürede okunabilecek ve karakter karmaşası olmayan bir kitaptı.
Keyifli okumalar
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.