Gönderi

Puan vermedi·372 syf.··
2026 53. kitabı
Kitap başta gerçek olaylardan esinlenilmiş olmasıyla daha en baştan insana “içindeymişim” hissi veriyor. Bu yönüyle sadece bir yolculuk anlatımı değil, aynı zamanda karakterin kendi iç dünyasında yaptığı bir yolculuğu da okuyoruz gibi hissettim. Zürafalarla başlayan bu uzun ve zorlu süreç aslında baş karakterin kendi geçmişiyle, kayıplarıyla ve yalnızlığıyla yüzleşmesinin de arka planı gibi duruyor. En başta 105 yaşında hayatını kaybeden Woodrow Wilson Nichols ile karşılaşıyoruz. Ve onun geriye dönüp bu yaşananları yazmasıyla birlikte geçmişe gidiyoruz. Arada huzurevi gibi bir yerde kaldığı bölümler ve hafızasının gidip gelmesi de anlatımı daha parçalı ve gerçekçi yapmış. Bu geçişler karakterin zihinsel durumunu da hissettiriyor açıkçası. Asıl süreç ise iki zürafanın New York Limanı’na ulaşmasıyla başlıyor Büyük bir kasırgadan sağ çıkmışlar ve bir hayvanat bahçesine götürülmeleri gerekiyor ama bu hiç de kolay değil. Tam bu noktada baş karakter devreye giriyor. 17 yaşında, ailesini kaybetmiş, yalnız ve hayatta tutunacak bir şey arayan biri olarak aslında bu yolculuğa başta zürafalar için değil kendisi için çıkıyor gibi hissettiriyor. Ama zamanla iki zürafa ile kurduğu bağ o kadar değişiyor ki, sanki ona eksik olan bir duyguyu tamamlıyorlar Zürafaları taşıyan “İhtiyar” ve onun huysuz, inatçı tavırları da süreci oldukça zorlaştırıyor. Bir noktadan sonra şoförün işi bırakmasıyla her şey daha da karmaşık hale geliyor ve baş karakter bu işe daha çok dahil oluyor. Sonradan gazeteci “Kızıl”ın eklenmesi de süreci bambaşka bir yere taşıyor. Kızıl’ın amacı haber yapmak olsa da, baş karakterle arasında oluşan çekim ve gerilim de ayrı bir hava katmış diyebilirim. Yol boyunca sürekli bir kaçış, kovalanma ve aksilik hali var Sanki hiçbir şey yolunda gitmeyecek gibi hissettiriyor. Zürafalarla birlikte bu kadar uzun ve zorlu bir yolda ilerlemek zaten başlı başına imkânsız gibi dururken, bir de peşlerine takılan insanlar ve polisler olunca gerilim hiç düşmüyor. Beni en çok şaşırtan detaylardan biri zürafalara sürekli soğan verilmesi oldu İlk başta baya garip gelmişti ama sonradan bunun onlarla ilgili bir tercih olduğunu öğrenmek bile detaylara ne kadar önem verildiğini gösteriyor. Genel olarak baktığımda bu kitap sadece bir yolculuk anlatımı değil; insanın kendi içine dönmesini, kayıplarını ve bağ kurma ihtiyacını da çok güzel hissettiren bir anlatım sunuyor.
Zürafalarla Batıya DoğruLynda Rutledge · The Kitap · 202681 okunma
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.