Yalnızlığımsan da, yalnızsan da gel artık
Sözüm geçmez oldu kalbimde silkelenen atlara
Bitmemiş bir şiir gibi
Ya da yitirilmiş, hatırlanmayan
Gökyüzünde bile dikiş tutturamayan martılar
Artık hangi denize sığar
Artık hangi hayali süsler..
Kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim.
Kimsenin inanmadığı bir deli.
Hiç çalmayan bir şarkı.
Hiç sorulmayan soru gibiyim.
Kalabalıklar içinde varım
Ama yok gibiyim.
Murathan Mungan, saygılarımla
İbrâhîm
İçimdeki putları devir
Elindeki baltayla
Kırılan putların yerine
Yenilerini koyan kim
Güneş buzdan evimi yıktı
Koca buzlar düştü
Putların boyunları kırıldı
İbrâhîm
Güneşi evime sokan kim
Asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
Buhtunnasır put yaptı
Ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
Güzeller bende kaldı
İbrâhîm
Gönlümü put sanıp da kıran kim