Kitapları Yakın!Alıntı
Kitaplara ne ihtiyacımız var ki? Onlarsız bir dünya, belki daha güzel bir dünya kurabiliriz. En nihayetinde insanın vaktini alan ve somut bir şeyler sunmayan kağıt parçalarıdır. İnsanın hayal dünyasında birtakım değişiklikler yapar, insanı çoğunlukla da üzerler. Kitapları yakmalı, bir daha onlardan bir dünya oluşturmamalı!
Fahrenheit 451 tam da bunun hakkında bir kitap. Kitaplara, yazılara ve yazarlara uzunca bir methiye aslında. Kitabın içindeki dünya tamamen distopik, insanların birbirlerine uzak olduğu, soğuk bir gelecek tasavvurudur. Öyle ya kitaplar bizleri huzursuz, mutsuz eden şeylerdir. Onları kafaları çıktığı an vurmalı, yakmalıdır!
Kitabın ana karakteri Guy Montag isimli bir itfaiyecidir. Buradaki itfaiyeciler bizlerin bildiklerinden oldukça farklı bir tiptedir. Onlar yangını söndürmez, yangını çıkartırlar. Artık evler yanmaz maddeler ile kaplanabildiği için tüm evin içi yakılır, tehlike imha edilir. İtfaiyeciler evde kitaplar olduğuna dair ihbar alırlar.
Bu dünyanın insanları birbirleri için hatta kendileri için dahi boş zamana sahip değildir. Onlar devamlı kulaklarında “deniz kabuğu” denen, günümüz kulaklıklarına oldukça benzeyen aletler takarlar. Geri kalan sürelerde çalışır, reklamlara maruz kalır ve birbirleri ile insanca hiçbir temasa girmezler. İnsanların içi dışarıdaki havadan daha soğuk ve ruhsuzdur.
Guy bu dünyadan bir kız çocuğu sayesinde çıkar. Adeta bir Morpheus olan McClellan ona hayatın hissetmekte, diğerlerine önem vermekte olduğunu söyler. Bundan sonra ise Guy'un yavaş yavaş değişimini, bildiği dünyanın sonunu getirmesini görürüz. Onun yolculuğu bize aslında hiç de yabancı olmayan tipte bir yolculuktur. Kahramanı uyandıran bir akıl hocası, kahramanın bulunduğu dünyaya isyan etmesi hikaye tarihi kadar eski bir temadır. O yüzden bu kitabı özel yapan neden başka bir yerde aranmalı.
Bu hikayeyi özel yapan kesinlike dönemine göre oldukça isabetli gelecek tahminleri ve dünyayı okuyabilme becerisidir. Bradbury hayata daha yeni giren televizyonların ve teknolojik icatların insanların aile, ev ve sosyal hayatlarını değiştirmeye başladığını gözlemlemiş; gözlemlemekle de kalmamış yazmıştır. İnsanlar artık evlerde ortak bir ekrana bakan yabancılar haline gelmiştir. Kitapta bunun en net örneği Guy'un eşi için söylediği “ölse üzülmem” ifadesidir. Evet, bu dünyada insan hayatına ortak ettiği eşine bile dışarıdaki insanlar kadar yabancıdır.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.