Sevdiğin insanlardır aslında renklerini çalan, içindeki çocuğu susturan ...
Böyle bir cümle geçiyor kitap da , böyle bir cümle kuruyor oyuncak katilimiz ...
Serinin 3. kitabı yine soluksuz okuttu kendini, katilin kim olduğunu öğrendikten sonra heyecanı azalır, çok olay olmaz demiştim ama yanılmışım.
İnanılmaz olay örgüsüyle her zaman ki gibi kendine bağladı. Bir kitap düşünün çoğu şeyi katilin ağzından okuyorsunuz ama yine de heyecanınız hiç bitmiyor hep bir sonra ki sayfayı çevirme isteği duyuyorsunuz.
Ayrıca beni kınamayın ama katile sempati duyuyorum üzgünüm
Kitabın devamını bir an önce çıkarır mısın artık acaba ??
Emre Gül