Bazı yalnızlıklar fazla tanıdık geliyor.1000Kitap
Bizim Zamanımız, olaylardan çok hisleriyle aklımda kalan kitaplardan biri oldu.
Sinem Sal bu kitapta sadece bir dönemi anlatmıyor aslında. Yalnızlığı, sıkışmışlığı, hayatı biraz kaçırmış gibi hissetmeyi anlatıyor. Ve bunu o kadar gerçek bir yerden yapıyor ki okurken bazı duygular bana inanılmaz tanıdık geldi.
Kitabın en sevdiğim yanı, büyük olaylar yaratmaya çalışmamasıydı. Daha çok küçük hayatların içinde biriken büyük duygular vardı. Anne-kız ilişkileri, kırılgan aileler, mahalle kültürü, ekonomik sıkışmışlık, susarak büyüyen insanlar…
Karakterler kusursuz insanlar değil. Hatta çoğu zaman ne yapacaklarını bilemeyen, kendi hayatlarının içinde sıkışıp kalan insanlar. Ama tam da bu yüzden çok gerçek hissettiriyorlar. Özellikle “iyi görünmeye çalışırken içten içe yorulma” halleri kitap boyunca beni en çok etkileyen şeylerden biri oldu.
Mihrap ise beni en çok etkileyen karakterdi sanırım. Anne-kız ilişkisinde sevgiyi tam hissedememiş birinin içindeki sevgi açlığı çok gerçek yazılmıştı. Ve sevildiğini düşündüğü anda kendinden verdiği şeyler, yaptığı fedakarlıklar… insanın içine sessizce oturuyor gerçekten.
90’lar atmosferi de sadece bir dekor gibi kullanılmamıştı. Televizyonlar, mahalle ilişkileri, eski şarkılar… Hepsi karakterlerin yalnızlığına eşlik ediyordu sanki.
Sinem Sal’ın dili çok sade ama duyguyu doğrudan geçiriyor. Özellikle karakterlerin iç seslerinde o “dağılmamak için güçlü görünmeye çalışma” hissi çok gerçekti. Altını çizdiğim çok fazla cümle oldu.
Bu kitap bende en çok şu hissi bıraktı:
“Bir şeyler eksik ama yine de yaşamaya devam ediyoruz.”
Kime öneririm?
• Karakter odaklı roman sevenlere
• 90’lar atmosferini özleyenlere
• Hüzünlü ama samimi kitaplardan hoşlananlara
Tavsiyemdir.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.