Kendine Güvenen Çocuklar Yetiştirmek kitabını okurken sürekli kendi çocukluğumu, çevremdeki çocukları ve hatta bazen yetişkinleri düşündüm. Çünkü kitap aslında sadece çocuk yetiştirmeyi değil, bir insanın karakterinin nasıl şekillendiğini anlatıyor.
En çok hoşuma giden tarafı ise, her şeyi suçlayıcı bir dille değil; sakin, anlayan ve gerçekten çözüm sunan bir bakış açısıyla anlatması oldu.
Kitap boyunca şunu hissettim:
Bir çocuğun özgüveni büyük başarılarla değil, küçük anlarda kurulan cümlelerle oluşuyor. Sürekli eleştirilen, başkalarıyla kıyaslanan ya da duyguları küçümsenen çocukların zamanla kendi iç seslerini kaybettiğini çok güzel anlatmış. Ama aynı zamanda geç olmadığını da hissettiriyor. Bir çocuğa gerçekten değer verildiğinde, onun fikri önemsendiğinde ve hata yapmasına izin verildiğinde nasıl değişebileceğini çok etkileyici şekilde anlatıyor.
Bence kitabın en güçlü yanı, ebeveynleri ya da öğretmenleri mükemmel olmaya zorlamamasıydı.
“Hata yapabilirsiniz ama önemli olan çocuğun yanında nasıl durduğunuz” mesajını çok doğal hissettirdi.
Okurken altını çizmek istediğim çok fazla cümle oldu, çünkü bazı sayfalarda insan kendini görmeden edemiyor.
Bu kitap bana şunu düşündürdü:
Kendine güvenen çocuklar yetiştirmek için önce onların korkmadan konuşabileceği, hata yapınca sevgiden mahrum kalmayacağı bir ortam oluşturmak gerekiyor. Çünkü özgüven sonradan ezberletilen bir şey değil; çocukların hissettikleriyle büyüyen bir duygu.
Benim için bu kitap sadece ebeveynlik üzerine yazılmış bir kitap değildi. İnsan ilişkilerini, çocukların iç dünyasını ve bazen fark etmeden nasıl izler bıraktığımızı anlatan çok samimi bir kitaptı. Özellikle çocuklarla iletişim kuran herkesin bir kez okuması gerektiğini düşünüyorum.
Sevgiler...