“Onlara sor bakalım, hangisi buna kefil?” (kalem,40)
Kitabı gerçekten çok beğendim. Uzun zamandır okuduğum hiçbir şey bana bu kadar “dokunan” bir his bırakmamıştı. Sanki sadece okunacak bir kitap değil de, insanın kalbine seslenen bir yol arkadaşı gibi.
Kitap, Alak Suresi, Kalem Suresi, Müzzemmil Suresi ve Müddessir Suresi üzerinden ilerliyor. Mesela Alak Suresi’ndeki “oku” çağrısını sadece bir başlangıç değil, hayat boyu süren bir bilinç olarak anlatması çok etkileyici. Kalem Suresi’nde ahlak vurgusu, Müzzemmil’de iç disiplin ve geceyle baş başa kalma hali, Müddessir’de ise artık harekete geçme çağrısı…
En çok etkileyen şey, anlatımının sadeliğine rağmen taşıdığı derinlik oldu. Zorlayıcı değil ama düşündürücü; yormuyor ama insanı durdurup kendine baktırıyor.
sadece bilgi veren bir kitap değil, insanı sarsmayı hedefleyen bir kitap..
Bir şey öğretmekten çok, beni kendimle yüzleştirmeye çalışıyor. “Okumakla başlayan, ahlakla derinleşen”tarafıyla özellikle dikkat çekiyor; yani sadece okumak yetmez, hayatına yansıtman lazım mesajı veriyor.
Biraz da modern insan eleştirisi var gibi. Dikkatin dağılması, sorumlulukların ertelenmesi, ahiretin unutulması… Bunları okuyunca insan ister istemez “ben de böyle miyim?” diye düşünüyor. O yüzden biraz rahatsız eden ama iyi anlamda rahatsız eden bir kitap
Böyle kitaplara nadir rastlanıyor, o yüzden kesinlikle çok kıymetli buldum. Mutlaka okumalısınız.