Bu dünyada diken eken ahirette gül biçmeyi ummasın.”
Yasin hocanın metnini çok duymuştum ama ilk kez bir kitabını okuyup kalemiyle tanıştım. Açıkçası bu kadar derinden etkileyeceğini beklemiyordum. Meğer sadece anlatmıyor, insanın içine dokunuyormuş.
Kitap, sakin bir dille ama güçlü bir etki bırakan, okuyanın iç dünyasına dokunan ve kendini sorgulatan bir kitap. Biraz hüzünlü ama aynı zamanda yol gösterici bir tarafı da var.
yeni şeyler öğretmekten çok, aslında bildiğin ama ertelediğin gerçekleri hatırlatıyor. On Bölümden olusuyor ve her bölüm insanı durup kendi hayatına bakmaya zorluyor.
En dikkat çeken şeylerden biri de, ilerledikçe pişmanlıkların derinleşmesi. İlk bölümlerde “keşke iyilik yapsaydım” gibi daha somut şeyler varken, sonlara doğru “keşke hiç bilmeseydim” gibi daha ağır ve çaresiz bir noktaya geliyor. Vay o inanmayanların haline..
insanın içini sıkıştıran, düşündüren ve biraz da korkutan bir kitap. Okurken insanın kendisiyle yüzleşmesi kaçınılmaz.
Yasin hocamız der ki, “ bu sebeple aziz dostum! Keşke dememek için O’na sığınmalı, ağyardan uzak durmalı. Sadece O’nun rızasını talep ederek, sadece O’na dayanıp güvenerek O’nun hıfzu himayesine talep etmeli. Yoksa Karun kadar malın, Firavun kadar gücün, bel’am kadar ilmin, Nemrut kadar ateşin olsa boştur.”
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.