Merhabalar..
Yine 
nuriye kaleminden enfes bir eser daha hanemize kattık. Elhamdülillah
Kitabı okurken klasik bir “tarih anlatısı”ndan çok, insanın içine dokunmak isteyen bir hikâyenin kapısı aralanıyor gibi hissettim. Hz. Mûsâ’nın zaten Kur’an’da sıkça anlatılan hayatı burada daha canlı, daha insani bir yerden ele alınmış gibi duruyor. Özellikle sadece mucizelerle değil; annesi, kardeşi, çevresindeki iman eden insanlar ve en çok da Hz. Âsiye üzerinden anlatılması bana kitabın ruhunu gösterdi. Güçlü bir zalimin karşısında dimdik duran insanların hikâyesi… Bu kısım çok etkileyici.
“Gölge” bölümleri fikri de hoşuma gitti. Okuyucuya sadece “olan biteni” değil, “bugün bize ne söylüyor?” diye sorduruyor. Yani kitap geçmişte kalmıyor, bugüne değiyor. Firavun’un zulmü anlatılırken iman edenlerin sabrı ve direnişi öne çıkıyor; bu da okurken insanın kendi hayatını düşünmesine sebep oluyor.
Asâ, su, ağaç ve Hz. Âsiye arasında kurulan bağ da çok zarif bir detay. Mucizelerin soğuk bir anlatım yerine duyguya dönüştürülmesi kitabı daha samimi kılıyor. Büyük büyük cümleler kurmaktan çok, okuyucunun kalbine usulca dokunmayı seçmiş gibi.
Kısacası bana göre bu kitap; bilgiden çok his bırakan, okuduktan sonra insanı biraz durup düşündüren, sade ama derin bir anlatım vadediyor. Dini roman sevenlerin değil, “hikâyeyle hakikati bir arada okumak isteyenlerin” de ilgisini çeker.
nuriye kaleminden enfes bir eser daha hanemize kattık. Elhamdülillah
Kitabı okurken klasik bir “tarih anlatısı”ndan çok, insanın içine dokunmak isteyen bir hikâyenin kapısı aralanıyor gibi hissettim. Hz. Mûsâ’nın zaten Kur’an’da sıkça anlatılan hayatı burada daha canlı, daha insani bir yerden ele alınmış gibi duruyor. Özellikle sadece mucizelerle değil; annesi, kardeşi, çevresindeki iman eden insanlar ve en çok da Hz. Âsiye üzerinden anlatılması bana kitabın ruhunu gösterdi. Güçlü bir zalimin karşısında dimdik duran insanların hikâyesi… Bu kısım çok etkileyici.
“Gölge” bölümleri fikri de hoşuma gitti. Okuyucuya sadece “olan biteni” değil, “bugün bize ne söylüyor?” diye sorduruyor. Yani kitap geçmişte kalmıyor, bugüne değiyor. Firavun’un zulmü anlatılırken iman edenlerin sabrı ve direnişi öne çıkıyor; bu da okurken insanın kendi hayatını düşünmesine sebep oluyor.
Asâ, su, ağaç ve Hz. Âsiye arasında kurulan bağ da çok zarif bir detay. Mucizelerin soğuk bir anlatım yerine duyguya dönüştürülmesi kitabı daha samimi kılıyor. Büyük büyük cümleler kurmaktan çok, okuyucunun kalbine usulca dokunmayı seçmiş gibi.
Kısacası bana göre bu kitap; bilgiden çok his bırakan, okuduktan sonra insanı biraz durup düşündüren, sade ama derin bir anlatım vadediyor. Dini roman sevenlerin değil, “hikâyeyle hakikati bir arada okumak isteyenlerin” de ilgisini çeker.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.