İsimsiz
Her hikaye başka bir hikayeyi gizlemek için anlatılır .
Yazarı aslında hep oyunculuğuyla tanır, öyle bilirdim.
İlk kez yazmış olduğu bir kitabı okuma fırsatım oldu.
İçinde yirmi iki tane kısa öykü barındırıyor. Ama öyle uzak hikayeler değil; o kadar samimi, o kadar hayatın içinden ve bizden ki...
Özellikle "Pamuk Ayşe" hikayesi beni resmen kalbimden vurdu.
Kitaptaki şu cümle hala aklımdan çıkmıyor: “Yetim olmanın bir kokusu varsa ki vardı, o koku önce çarşaflara siner, sonra da kalıcı olarak nemli bakışlara saklanırdı.”
Zaten elime almamla bitirmem bir oldu, nasıl akıp gittiğini anlamadım bile.
Sayfa aralarına serpiştirilen o güzel resimler de kitaba bambaşka bir hava katmış. Eğer siz de öykü kitaplarını seviyorsanız, bu kitaba mutlaka bir şans verin derim
Belki de insanın evi bir yer değil,yalnızca kaçınılmaz bir koşullanmaydı.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.