Sadece şans verebilir miyim diye okudum ama bende o şansı hiç yok
Açıkçası bu kitap benim için boşa okunmuş bir kitap oldu. Başlarda farklı bir hikâye ve derin bir anlatım bekleyerek başladım ancak ilerledikçe olayların ve anlatımın beni içine çekmediğini fark ettim.
Kitap boyunca yoğun bir karanlık atmosfer ve sembolik anlatım var fakat bana göre bazı bölümler fazlasıyla zorlama hissettirdi. Özellikle Göz Taşı karakterinin taşa dönüşmesi, vermek istediği sembolik anlam ne olursa olsun bende etki bırakmak yerine “fazla abartılmış” hissi yarattı. Hikâyeden kopmama neden olan yerlerden biri de buydu.
Roman boyunca sürekli bir kasvet, tekrar eden anlatımlar ve ağır ilerleyen bir tempo vardı. Bir noktadan sonra hikâyeyi merak ederek değil, sadece bitirmek için okumaya devam ettim.
Hasan Ali Toptaş’ın dilini sevenler için etkileyici olabilir ancak benim için bu kitap ne duygusal anlamda iz bıraktı ne de olay örgüsü açısından tatmin etti. Bitirdiğimde aklımda kalan duygu maalesef “boşa okumuşum” hissi oldu.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.