Horacio Quiroga’nın Güneşli Uygarlıklar kitabı, doğayı, ölümü, korkuyu ve insanın içindeki ilkel duyguları inanılmaz güçlü bir atmosferle anlatan öykülerden oluşuyordu. Kitaptaki her hikâye farklı bir duygu bıraktı ama hepsinin ortak noktası insanı rahatsız eden, huzursuz eden o yoğun hislerdi. Quiroga’nın anlatımı çok canlı; okurken ormanın sıcağını, sessizliğini ve tehlikesini gerçekten hissediyorsunuz.
Kitaptaki öyküler arasında benim favorim kesinlikle Juan Darién oldu. Hikâye sadece fantastik ya da trajik bir anlatı değil; insanların acımasızlığına, ötekileştirmesine ve merhametsizliğine dair çok sert bir eleştiri gibiydi. Juan Darién’in yaşadıkları beni gerçekten çok etkiledi. Özellikle sonlara doğru hissettirdiği çaresizlik ve yalnızlık uzun süre aklımdan çıkmadı. Kitabın en vurucu öyküsüydü benim için.
Başsız Tavuk ve Kuş Tüyü Yastık ise kısa olmalarına rağmen insanın içine işleyen, gerilim duygusunu yavaş yavaş artıran hikâyelerdi. Özellikle Kuş Tüyü Yastıktaki atmosfer çok başarılıydı; okurken sürekli tedirgin hissettim. Ölü Adam ve Güneş Çarpması da ölüm fikrini çok sade ama etkili bir şekilde işliyordu. Quiroga, sıradan bir olayı bile insanı sarsacak hâle getirebiliyor.
Güneşli Uygarlıklar (Anakonda) öyküsünü de çok beğendim. Doğanın içindeki mücadele ve hayvanların dünyası oldukça etkileyiciydi ama yılanlardan çok hoşlanmadığım için okurken bazı yerlerde gerçekten gerildim. Buna rağmen hikâyenin atmosferi çok güçlüydü ve kitabın en akılda kalan öykülerinden biriydi.
Genel olarak kitap; doğa, ölüm, korku ve insanın karanlık yönleri üzerine çok etkileyici öykülerden oluşuyordu. Bazı hikâyeler rahatsız edici olsa da verdiği duygu çok güçlüydü.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.