Sahtelikler içinde gerçek aşkı bulabilmeniz ümidi ile…
“Kimse Gerçek Değil”, yalnızca bir aşk hikâyesi değil; insanın zihnine, yalnızlığına ve bağımlılıklarına dokunan güçlü bir psikolojik romandı benim için. Psikolojik altyapısı olan, karakterlerin iç dünyasını derinlemesine hissettiren romanları her zaman sevmişimdir ama bu kitap farklı bir yerde durdu. Her sayfasını merakla çevirdim; bazı anlarda “artık canım acımasın” dediğim oldu ama yine de hikâyenin içinden çıkamadım. Kendi hayat hikayem ile benzer olan o ihanetler ve karşılığında verilen dersler işte buuu dedirtti. İlahi adalete güvenip susmayı tercih ettiğim birçok an için pişmanlık hissetmeme neden olmuş olabilir.
Oflaz ve Işıl’ın internette bir psikoloji platformunda tanışmaları da hikâyeyi benim gözümde daha etkileyici hâle getirdi. İki kırılmış insanın, birbirinin zihnine ve yaralarına dokunarak yakınlaşması oldukça gerçek ve çarpıcıydı.
Herkes bu kadar şanslı olmayabilir. Kitap boyunca yalnızca olayları okumadım; karakterlerin ruh hâllerini de hissettim ve birçok yerde Oflaz’ın bir sapık ya da katil çıkabilme ihtimali korkuttu. Işıl’ın ailesinin rahatlığı sinirlendirdi.
Hayatta çoğu insanın sevgisinin içinde küçük de olsa beklentiler, çıkarcılık vardır. En yakınlarımızın bile bizden beklentileri olur; belki bu, ihanet boyutuna ulaşmadığı sürece insan doğasının bir parçasıdır. Biliyoruz ki dünyada beklentisiz, çıkarsız, yalansız sevebilen tek kişiler annelerdir.
Okurken Işıl ve Oflaz’ın özel anlarında dinlediği şarkıları açıp dinledim, içtikleri kahvenin kokusunu bile hissettim Bir kitabın okuru kendi atmosferinin içine bu kadar çekebilmesi gerçekten çok değerli. Üstelik yalnızca bir hikâye bırakmadı bana; okunacaklar listeme yeni kitaplar da ekledi.
Sade ama duygusu güçlü bir anlatımı olan, psikolojik yönüyle etkileyen güzel bir romandı. Teşekkürler Zeynep Sey
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.