Son Adanın Çocukları, insanın doğaya ve topluma karşı sorumluluğunu sade bir dille anlatan düşündürücü bir roman. Zülfü Livaneli, sade fakat güçlü anlatımıyla özgürlük, baskı ve korku gibi kavramları bir ada üzerinden sembolik biçimde işlemiş. Kitap boyunca ada halkının değişimi ve çocukların yaşananlara karşı duyarlılığı, okuyucuda hem hüzün hem de farkındalık oluşturuyor. Özellikle günümüz toplumuyla kurduğu benzerlikler sayesinde yalnızca bir hikâye değil, aynı zamanda sosyal bir eleştiri niteliği taşıyor. Kitabı okuduktan sonra martılara artık farklı bir gözle bakmaya başladım; çünkü romanda martılar yalnızca bir canlı değil, özgürlüğün ve doğanın sessiz sesi olarak anlatılmış. Küçük yaşta olan okurlarında okuyabileceği bir kitap.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.