bir insan her şeyin gerçekte nasıl, yaşamın nasıl bir şey olduğunu hissettiği için üzgünse, gerçekten üzgün demektir, işte o vakit biraz hayvana benzer, o zaman üzgün görünür, ama her zamankinden daha gerçek ve güzeldir bu üzüntü.

Estetik bir hüzün değil köklü ve dürüst bir duruştur bu.Dünyanın sahte neşesindense gerçeğin getirdiği o ağır ve derin kederi sırtlanmak insanı belki yalnızlaştırır ama onu kendi gerçeğine hiç olmadığı kadar yakınlaştırır.