Gönderi

Hamza, demek sevgilisi, Meryem, demekti. Meryem, Hamza‟nın hayatından çekilirse, o, bir ceset gibi cansız, manasız ve ifadesiz kalırdı. Onun bütün varlığı Meryem‟den ibaretti.
Alıntı
·
119 Gösterim
2 Yorum
Hamza‟nın Meryem‟e olan gönül bağı, hayatının temerküz [bir yere toplanma; merkezleşme, birikme. ] ve istinat [dayanma, güvenme. ] noktası idi. Meryem, onun için kalb gibi idi, malik olduğu diğer kıymetler ise birer cüz gibi idiler. Bu kalb dursa, diğer bütün uzuvlarda birer birer çürümeye mahkûm olmayacaklar mıydı ?
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.