Hamza, demek sevgilisi, Meryem, demekti. Meryem, Hamza‟nın hayatından çekilirse, o, bir ceset gibi cansız, manasız ve ifadesiz kalırdı. Onun bütün varlığı Meryem‟den ibaretti.
Hamza, için, şerefleri, kıymetleri, ihtirasları ile saltanatlanmış hayatı, Meryem, olmasa, manasız bir yükten başka ne olabilirdi? Hamza, muhitini çevrelemiş olan hasut, samimî takdirkâr hasılı her türlü insanlardan kaçmak, uzaklaşmak, ona, sevgilisine, hep ona, her zaman ona müteveccih olmak istiyordu.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.