Kitap adı: Kaktüsler de çiçek açar
Yazar: Songül Ünsal
Sayfa sayısı: 158
Türü: Kişisel gelişim
Kitabı iki saatte bitirdim.
Her sayfada herkes kendi hayatından kesitler okuyacaktır mutlaka. Bir nevi özeleştiri ya da, aynadaki yansımanızın sizinle sohbet etmesi gibi. Kitap bilindik, "yaparsınız edersiniz", tarzı kişisel gelişim kitaplarından çok farklı.
Yazarın daha önce bir kitabını daha okumuştum.
Gelelim kitaba:
Kaktüsler her zaman zor şartlarda gelişir çiçek açar ama aksine fazla ilgi ve su istemezler, işte bazı insanlar da böyle ama tam da bu insanların kıymeti bilinmemekte, diyor yazar. Kaktüsler de çiçek açar, hemde başka çiçeklere benzemeyen çiçeklerden.
"Yeşilde huzur saklı, mavide sonsuzluk" bunların hepsinden herkeste az da olsa var. Ufak şeylerle mutlu olan insanlar hep daha fazla kırılgan olurlar. Arsız insanlardan o kadar çok bıkmışlardır ki, kendilerini yalnızlıkla ödüllendirirler. Hep eskiye özlem duyarız ama kimse kalkıp da eskide olduğu gibi davranmaz, sadece dile getirir.
Kırıldım demek mi zor, özür beklemek mi?
Pes edip yarını umutsuz bir şekilde beklemek mi?
Hep başkalarından değer bekleriz, oysa kişi önce kendine değer vermeli bu egona tap anlamında değil.
Yorulur insanlar, kırgınlıklar yorar, insanların kaba saba oluşları yorar, umutsuzluklar yorar. Oysa Bakara Süresi 156 Ayeti:
"Çaresizlik tuzağına düşme. Her zaman bir umut ışığı olduğunu aklından çıkarma" diyor.
Her bir insanım en çok sınandığı şeyler, yapmam etmem dediği şeylerdir her zaman.
İnsanların yaralarını kalbinde büyüttüğü mutluluk çiçekleri örter, hem onları büyütmekle meşgüldür hem de kırgınlıklarını onarmakla.
Bilindik cümleyle bitirelim.
"Belki üzüldün, yarı yolda kaldın, yapmaz etmez dediklerin paramparça etti ama bunları tek sen yaşamadın, yaşamıyorsun"
En güzeli kalbine iyi bak, affet Allaha emanet et, gitsin... Aylin Özgür
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.