Köyde, yağmurlu veya soğuk havalarda bacası tüten eski evleri görünce, içlerinde derin bir huzur ve mutluluk olduğuna dair güçlü bir intiba oluşur bende. 🏠:)
Çocukken en çok çizdiğim resimlerden biriydi aslında bu: Etrafı çitlerle çevrili, bacası tüten, tek katlı ve müstakil bir ev... Bahçesinde birkaç ağaç ve bir salıncak... Alt tarafta ise küçük bir ırmak, ağır usul akmakta...
Eskiden kadınların "pembe panjurlu ev" hayali revaçtaydı; şimdilerde ise metropole yakın kırsal bölgelerde, toprakla ve bitkilerle haşir neşir olmak için hobi bahçeleri kiralanıyor. Daha geniş imkanlara sahip olanlar güneye inip asude bir kasabaya yerleşme niyetinde.
Modern yaşamın hengamesinden bunalan insanın, sığınacak huzurlu bir yuva arayışı içinde olması ne kadar naifse, çoğu kez bu emeline ulaşamaması da bir o kadar hazin.
Tıpkı 
Jean-Jacques Rousseau 'nun o büyük medeniyet eleştirisinde söylediği gibi; modern toplum, şehir hayatı ve para insanı asıl doğasından koparıp mutsuz ediyor. İnsan doğadan ve sadelikten uzaklaştıkça içindeki o saf huzuru kaybediyor.
·
260 Gösterim
2 Yorum
İnsanı olması gereken hayatan uzaklaştırıp tek düze renksiz merhametsiz bir hayata sürüklediler fıtratından uzaklaştırdılar insanın temel ihtiyaçları barınma ulaşım bir lüks haline geldi maalesef
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.