Zaman ne ilaç aslında, ne de zehir.
Sadece neyi içinde taşıyorsan onu büyütüyor.
Bazı yaraları susturuyor evet… ama bazı hisleri de insanın içine kök gibi salıyor.
Geçti sanıyorsun, bir şarkı açılıyor mesela, her şey geri geliyor.
O yüzden bence zaman unutmak değil; alışmaktır.