Kitap okuma açlığım çektiğim bir dönemde satın alıp okuduğum bir kitap oldu. Kitap daha önce benim hiç duymadığım Bask Özerk Bölgesinde yaşayan istismar,şiddet,kopmuş aile bağları ve 6 kişilik bir ailedeki yalnızlığı bize anlatıyor. Kitabı evin en küçük çocuğu hemde tek kızı olan Amaia'nın ağzından dinliyoruz. Kitapta en beğendiğim özellik ana karakterimiz kendi ağzıyla anlattığı için 4 yaşından 35 yaşına kadar her bölüm cümle,kelime seçimleri ve anlatım tarzının devamlı değişmesi oldu. Bence bu okuyucuya çok güzel aktarılmış. Çünkü ilk sayfada nasıl 4 yaşındaki bir kızı dinliyor gibi hissediyorsanız son sayfada da 35 yaşında bir kadını dinliyor gibi hissediyorsunuz. Amaia'nın babasından ve geçmişinden devamlı kaçmaya çalışmasına rağmen bir roman yazdığında babasının yaptığı hatalara kendince bahaneler uydurması,aslında nefret ettiği annesinden bir farkı olmadığını gösteriyor. Evin en büyük çocuğu olan Anibal ile bağını diğer herkesten farklı örüyor. Onun yaşına geldiğinde onun gibi giyiniyor,onun odasında kalıyor,onun sevdiği müzikleri dinliyor. Zaten ölümüde kardeşler arasında en çok onu etkiliyor.
Çok uzatıyorum biraz kısa keseyim bence çok güzel bir kitaptı zaten kısaydı 2 günde bitirdim akıcıydıda bu yıl sevdiğim kitaplar arasında.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.