Antonio’nun geçirdiği bir epilepsi krizi ve sonrasında olan olaylarla beraber Antonio ve babasının Marsilya’da geçirdikleri 2 uykusuz geceye ve bir baba-oğulun samimi sohbetlerine ortak oluyoruz. Aile olmak, baba-evlat ilişkisi gibi konuları tekrar sorgulattı bana ve hayatımızda kötü olarak nitelendirdiğimiz durumların iyi sonuçlar doğurabileceğini hatırlattı. Anne babalarımızı gözümüzde nasıl bir kalıba soktuğumuz ama aslında onların da insan oldukları, bazen onları kendi bakış açımızdan nasıl yargıladığımızı hatta bazen birbirimizi belki de hiç tanımadığımızı sorgulattı. Aslında hikaye bana daha çok baba-oğulun bir sağlık problemi üzerinden yakınlaşarak birbirlerini tanıma ve anlama hikayesi gibi geçti. Çok tatlı, yalın, samimi bir anı bütünü.