Bugün son zamanlarda çok övülen, bir oturuşta başlayıp biten ama bende oldukça mesafeli hisler bırakan 
Geri Verilen Kız 'dan bahsetmek istiyorum size.
•
Aslında hikayenin temelinde çok güçlü ve insani bir dram var. Bir çocuğun, yıllarca kendi ailesi bildiği varlıklı insanlardan koparılıp, hiç tanımadığı yoksul ve kalabalık biyolojik ailesine bir eşya gibi "iade edilmesi" gerçekten çok sarsıcı bir fikir. Kızın ne o eski hayatına ne de bu yeni taşra evine ait olabilmesi, iki dünya arasında yapayalnız kalıp bir sığınak araması çok hüzünlüydü.
•
Üstelik oradaki biyolojik annenin o mesafeli, sert duruşunun arkasında saf bir kötülükten ziyade, hayat şartlarının getirdiği çaresiz bir donukluk olduğunu hissetmek de hikayenin en gerçekçi tarafıydı.
•
Fakat tüm bu akıcılığına rağmen kitap bende edebi anlamda hiç o beklenen "vav" etkisini yaratmadı. Hepsini geçtim, beni kitaptan tamamen soğutan ve çok haklı olarak ciddi anlamda rahatsız eden kocaman bir detay var: Hikayenin içine serpiştirilen aile içi dinamikler, özellikle de abi (Vincenzo) karakterinin kıza yönelik sergilediği o sınırları aşan, ensest imalı tavırları...
Birkaç sayfada bile yer alsa, bu tarz tekinsiz ve rahatsız edici yaklaşımların hikayeye dahil edilmesi benim tüm okuma keyfimi gölgeledi. Üstelik bu kitap her yaştan okurun, lise çağındaki 16-17 yaşlarındaki gençlerin de kitapçılarda rahatça ulaşıp okuyabileceği raflarda duruyor. İçerdiği bu psikolojik sınır ihlalleri ve irrite edici boyutları nedeniyle kesinlikle bir yaş sınırı uyarısını hak ettiğini düşünüyorum. Sırf dili hızlı akıyor diye bu tarz karanlık unsurları görmezden gelemedim.
•
Özetle; kurgusundaki bu sorunlu yaklaşımlar sebebiyle beklentimin çok altında kalan, açıkçası pek sevemediğim bir kitap oldu.
Geri Verilen Kız 'dan bahsetmek istiyorum size.
•
Aslında hikayenin temelinde çok güçlü ve insani bir dram var. Bir çocuğun, yıllarca kendi ailesi bildiği varlıklı insanlardan koparılıp, hiç tanımadığı yoksul ve kalabalık biyolojik ailesine bir eşya gibi "iade edilmesi" gerçekten çok sarsıcı bir fikir. Kızın ne o eski hayatına ne de bu yeni taşra evine ait olabilmesi, iki dünya arasında yapayalnız kalıp bir sığınak araması çok hüzünlüydü.
•
Üstelik oradaki biyolojik annenin o mesafeli, sert duruşunun arkasında saf bir kötülükten ziyade, hayat şartlarının getirdiği çaresiz bir donukluk olduğunu hissetmek de hikayenin en gerçekçi tarafıydı.
•
Fakat tüm bu akıcılığına rağmen kitap bende edebi anlamda hiç o beklenen "vav" etkisini yaratmadı. Hepsini geçtim, beni kitaptan tamamen soğutan ve çok haklı olarak ciddi anlamda rahatsız eden kocaman bir detay var: Hikayenin içine serpiştirilen aile içi dinamikler, özellikle de abi (Vincenzo) karakterinin kıza yönelik sergilediği o sınırları aşan, ensest imalı tavırları...
Birkaç sayfada bile yer alsa, bu tarz tekinsiz ve rahatsız edici yaklaşımların hikayeye dahil edilmesi benim tüm okuma keyfimi gölgeledi. Üstelik bu kitap her yaştan okurun, lise çağındaki 16-17 yaşlarındaki gençlerin de kitapçılarda rahatça ulaşıp okuyabileceği raflarda duruyor. İçerdiği bu psikolojik sınır ihlalleri ve irrite edici boyutları nedeniyle kesinlikle bir yaş sınırı uyarısını hak ettiğini düşünüyorum. Sırf dili hızlı akıyor diye bu tarz karanlık unsurları görmezden gelemedim.
•
Özetle; kurgusundaki bu sorunlu yaklaşımlar sebebiyle beklentimin çok altında kalan, açıkçası pek sevemediğim bir kitap oldu.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.