Godot’yu Beklerken yorumum kitaba geçmeden önce yazardan, etkilendiği ve etkilediği yazarlardan bahsetmek istiyorum:
Irlandalı yazar Samuel Beckett tarafından yazılmış absürd tiyatronun en önemli eserlerinden biridir. Yazar, bu eserini yazarken birçok felsefi, tarihsel ve kişisel etkiden beslenmiştir. Oyun tek bir kaynaktan değil savaş sonrası insan ruhunun çöküşünden, modern felsefeden ve Beckett'in kendi yaşam deneyimlerinden doğmuştur. Etkilendiği yazarlar Albert Camus, Jean Paul Sartre, James Joyce gibi yazarlardır. Hatta bir dönem akademik dünyada Adalet Ağaoğlu’nun “ Ölmeye Yatmak"eserinin insanın varoluş sancısını ve içsel yalnızlığını ele alış biçimleri bakımından dikkat çekici benzerlikler taşır. iki eserde de karakterler; yasamlarının anlamını sorgular, geçmişleriyle hesaplasir, kim olduklarını anlamaya çalışırlar. İkisinin arasındaki temel fark Beckett felsefi ve soyut, Ağaoğlu daha toplumsal ve psikolojik çizgidedir.
Kitaba gelecek olursam;
Waiting for Godot yalnızca iki insanın birini beklediği bir tiyatro oyunu değildir; insanlığın varoluş karşısındaki sessiz çaresizliğinin sahneye dönüşmüş hâlidir. Samuel Beckett, Vladimir ve Estragon’un bitmek bilmeyen bekleyişi üzerinden insanın yaşam boyunca anlam, umut ve kurtuluş arayışını anlatır. Oyunda neredeyse hiçbir şey gerçekleşmez; fakat tam da bu “hiçlik”, eserin en güçlü yönüdür. Tekrarlayan diyaloglar, suskunluklar ve boşluk hissi, modern insanın iç dünyasındaki yalnızlığı derin biçimde hissettirir. Godot’nun hiç gelmemesi ise insanın hayat boyunca peşinden koştuğu mutluluk, inanç ya da anlamın belki de hiçbir zaman tam olarak ulaşılamayacağını simgeler. Beckett, sade ama sarsıcı diliyle okuyucuyu yalnızca bir oyunun içine değil, insan ruhunun karanlık ve kırılgan tarafına davet eder. Ben çok beğenerek okudum kesinlikle tavsiyemdir
En sevdiğim alıntılar
“Hiçbir şey yapılmıyor.”
“Doğduğumuz anda mezarımızın üstünde durmaya başlarız.”
“Alışkanlık büyük bir uyuşturucudur.”
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.