Jeanette Winterson 'ın okuduğum ilk kitabıydı ve ilgimi çekti. Evlat edinilmiş bir çocuk olması hasebiyle sanıyorum kitabı farklı bir gözle okudum. Küçük yaşta maddi manevi bir çocuğun mutlak surette sahip olması gereken imkanlardan mahrum bir çocukluk dönemi... Şans eseri mi yoksa müspet yahut menfi farklı kişiliklerin çocukluk dönemleri hep anormal geçmiştir. Jeanette Winterson da öyle. Otobiyografik bir eser olduğu için yazarla tanışma kitabı da aynı zamanda. İki yazar hakkında derin malumat sahibi değilim ama okurken Tezer Özlü havası ve tadı aldım. Yazarın diğer kitaplarıyla bu durumun pekişeceğini düşünüyorum.
Son olarak; sevelim, sevilelim. Sevgisizlik, telafisi mümkün olmayan yaralar açıyor yürekte.