“İnsanın eşi benzeri görülmemiş ve son derece mantıksız bir şekilde yıldırıldığında en basit inancı konusunda bile bocalamaya başlaması ender görülen bir durum değildir . Hatta çok gariptir ama belli belirsiz de olsa bütün haklılığın ve bütün doğruların karşı tarafta olduğundan kuşkulanmaya meyleder. Derken eğer etrafta ilgilsiz birileri varsa , kendi aksayan aklına takviye olsun diye onlara döner “. Bu alıntı kitapta beğendiğim ve üzerine kafa yorduğum değerli alıntılardan biri . Diyorum ki insan nasıl kendinden son derece eminken diğerinin üstün olmasına izin veriyor , belki diğerinin kendini ifade ederkenki tavrı , farklı ruh hali , bunlar etkileyebiliyor insanı ve durup bi düşünüyor kendinden şüphe edebiliyor ve karşıdakinden istemese de etkileniyor , katip bu açıdan etkileyici bir karakter , istenileni tercih etmiyorum gibi sakin yumuşak bir cümle ile reddetmesi ve boyun eğmemesi alışılageldik bir şey değil , tabiki neden böyle bu huyları neden edinmiş kitabın sonunda asla açıklanmayacak bir durum fakat sürükleyici ve merak uyandırıcı …
·
26 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.