Zülfü Livaneli’nin okuduğum 3. Kitabı ve en çok etkilendiğim kitabı diyebilirim. (Daha önce Balıkçı ve Oğlu, Serenad kitabını okumuştum.) Genel olarak toplumsal, kültürel, eğitim alanında eleştiri denemesidir.
Kitabta genel olarak Türkiye siyasetini ele almış ve eleştirilerde bulunmuş. Çözüm önerilerinde bulunmuş eleştirdiği bazı konularda. Benim özellikle dikkatimi çeken ‘ Türkiye’de aristokrasi sınıfının olmaması’ eleştirisiydi. Kitapta aristokrası sınıfının olmamasının Türkiye’ye kültürünün ne kadar olumsuz yönde etkilendiğini yazmıştı. Buna örnek olarak da ‘ Eğitimli bir insan ile eğitimsiz bir insanın aynı müzikleri dinlemesi’ di.
Yazarın dili akıcı ve yalındı ancak her bir sayfası düşünmeye sevk ediyor sizi. Bu da okumayı biraz yavaşlatsa da konuları ele alışı insanı aynı zamanda okumaya teşvik ediyor. Kesinlikle okuma değer bir kitap.
·
148 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.