İyi fikirler nasıl sabote edilir
Serinin ilk kitabını okuduğumda fikrin çok iyi olduğunu ve yazarın parmak sallama hevesinin fikirdeki akıcılığı ve yaratıcılığı bozduğunu yazmıştım. Umudum ilerleyen kitaplarda bu durumun degisecegiydi. Evet dostlar umutlarım suya düştü hem de derin bir uçurumun kenarından.
Elimizde devlet sırları ve sıradan basit bir cinayet ile harmanlanmış harika bir konu var. Karakter seçimleri, olay örgüsü çok iyi insan okudukça keşke bunu ay ne olur entelektüel birikimimi göstereyim, nasıl bir duyarlı Kadıköy insanıyım ortaya çıksın diyen bir yazar yerine gerçek bir yazar şu hikayeyi bulsaydi diyor.
Yazar belli ki yazdığı detektif romanlarından rahatsız, neden ben de Nuri Bilge Ceylan gibi insanların boşluğa baktığı ve hep icinin sıkıldığını tırnak içinde sanat filmlerine benzer kitaplar yazmıyorum demis. Ama bir yandan da para gerekiyormuş. Bu durumda serinin dördüncü kitabını yazmaya başlamış ve kendini sabote etmeye bayılan her insan gibi canım hikayeyi halk TV, açık radyo ortalama izleyicisinin günlük söylenmesine çevirmiş.
Önce ince bir gezi parkı söylenmesi, sonra siyasal İslam söylenmesi, sonra tefo soylenmesi ki ben bunun Rus yaZarlar gibi belli bir kelime sınırı olmasından kaynaklandığını düşünüyorum böyle devam edip gidiyor.
Hadi söylenme kısmını insan bir noktada atlamayı öğreniyor ama tek falso bu değil. Ana karakterin bitmek bilmez kendine kendine soruları başlıyor. Allah'ım üç sayfa boyunca cevapsız sorular devam ediyor. Tempo yerlerde heyecan faktörü öldü ve bu dördüncü kitap.
Kitaba verdiğim 30 liraya çok acıdım. Ama daha çok bu kitabın basıldığı kağıda acıdım. Madem mutlu değilsiniz yaptığınız işten yapmak zorunda değilsiniz sayın yazar. Hiç para ödemeyen gazetelerde rahatsizliklarinizi yazabilirsiniz.
Algan beye bir sans vereyim diyen varsa vermesin gerek yok. Ondan daha iyi ve daha az nutuk atan cok yazar var. Mutlaka yerli polisiye okumak istiyorsanız celil oker deneyin.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.