Bazen geceleri gözlerimizi kapatır çeşitli hayaller kurarız. Farkında olmadan bazen hayallerimiz içerisinde nefes almaya başlarız. Sevdiğimizi yanımızda hissederiz, bir anda hayalimizde mesleği yapar gibi oluruz. Bu duygular hayatta kalmamızı, devam etmemizi sağlar. Bugün hala bir şeyler yazabiliyorsak bunu hayallerimize borçluyuz. Kötü geçen bir gün bazen tüm ümitlerimizi, mutluluğumuzu alır. O anlarda insan sevildiğini hissetmek ister. Annesinin dizine uzanıp saçlarını sevdirmek, sevgilisinin kalp atışlarını, sıcaklığını hissetmek, bir dostun yakınlığını hissetmek... Maalesef ki bunlar bile bir lüks olmuş durumda. İnsanlar sevgiye inanmak değil, insanlar sevginin gerçekliğini sorgular durumda gelmiş halde.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.