Küçük Askerler, Büyük Fedakârlıklar
Bu seferki kitabımız klasiklerden biriydi. Biraz yabancısı olduğum bir alan aslında. Yine de 
Pal Sokağı Çocukları 'nı severek okuduğumu söyleyebilirim.
Hikâyede iki tane çocuk grubu var ve bunlar "Alan" adını verdikleri bir arsayı elde etmek için mücadele ediyorlar. Elbette ki Alan onlar için sadece bir oyun alanından ibaret değil. Tıpkı yetişkinler gibi davranan bu çocukların gözünde her şeyden daha değerlidir. Pâl Sokağı Çocukları, Alan'ın sahibi olarak orada gündelik hayatlarından tamamen bağımsız kendi dünyalarını, vatanlarını kurarlar. Kırmızı Gömlekliler ise Macar sokakları arasındaki bu değerli hazineyi istedikleri ve ona ihtiyaç duydukları için karşı grubun elinden almaya çalışır.
Çocuklar tüm ciddiyetleriyle planlar yaparlar, savaş düzenleri kurarlar, karşı tarafın üssüne cesurca baskın düzenler ya da oraya gizlice casuslarını yollarlar. Yani ortada gerçek manada bir savaş hazırlığı vardır.
Her iki tarafın da kendi komutanları, yüzbaşıları ve erleri bulunur. Ciddi emir-komuta zincirleri vardır. Hatta vatanlarına özel bayraklar bile tasarlamışlardır.
Dürüst olmam gerekirse hikâye oldukça farklıydı. İyi anlamda bunu söylüyorum elbette. Hem Macaristan gibi hiç bilmediğim bir ülkede hem de şahit olmadığım bir geçmişte geçiyordu. Bu bakımdan ekstra ilgimi çekti. Aynı zamanda o dönemin çocukları da gerçekten bir başkaydı. Gururlu, onurlu, ciddi, düzenli, cesur ve birbirine saygılıydılar. Sanırım bu yüzden de en çok kahramanlarımızın kişilikleri benim hoşuma gitti.
Çocukları size tek tek anlatmaya çalışmayacağım ama içlerinden en çok Nemeçek, Bika ve Âtş Feri'yi sevdiğimi ve takdir ettiğimi söyleyebilirim.
Bu bir çocuk ve gençlik romanı olarak geçiyor aslında ama ne yazık ki üzücü bir finali var. Ne diyebilirim ki, savaş her nerede ve hangi şekilde tezahür ederse etsin mutlaka can yakıyor. Bu hikâye de dediğim sondan kaçmayı başaramadı işte. Yaşananlara gerçekten üzüldüm ama ağlayamadım. Sanırım biraz kalpsiz bir insanım.
İncelememiz bu kadardı. Pal Sokağı Çocukları 'nı mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Kolay okunan, eğlenceli, içerisinde savaş konusunda büyük dersler barındıran ve sonu ile yüreğinizi burkan bir kitap. O zaman başka eserlerde görüşünceye dek hoşça kalın.
Pal Sokağı Çocukları 'nı severek okuduğumu söyleyebilirim.
Hikâyede iki tane çocuk grubu var ve bunlar "Alan" adını verdikleri bir arsayı elde etmek için mücadele ediyorlar. Elbette ki Alan onlar için sadece bir oyun alanından ibaret değil. Tıpkı yetişkinler gibi davranan bu çocukların gözünde her şeyden daha değerlidir. Pâl Sokağı Çocukları, Alan'ın sahibi olarak orada gündelik hayatlarından tamamen bağımsız kendi dünyalarını, vatanlarını kurarlar. Kırmızı Gömlekliler ise Macar sokakları arasındaki bu değerli hazineyi istedikleri ve ona ihtiyaç duydukları için karşı grubun elinden almaya çalışır.
Çocuklar tüm ciddiyetleriyle planlar yaparlar, savaş düzenleri kurarlar, karşı tarafın üssüne cesurca baskın düzenler ya da oraya gizlice casuslarını yollarlar. Yani ortada gerçek manada bir savaş hazırlığı vardır.
Her iki tarafın da kendi komutanları, yüzbaşıları ve erleri bulunur. Ciddi emir-komuta zincirleri vardır. Hatta vatanlarına özel bayraklar bile tasarlamışlardır.
Dürüst olmam gerekirse hikâye oldukça farklıydı. İyi anlamda bunu söylüyorum elbette. Hem Macaristan gibi hiç bilmediğim bir ülkede hem de şahit olmadığım bir geçmişte geçiyordu. Bu bakımdan ekstra ilgimi çekti. Aynı zamanda o dönemin çocukları da gerçekten bir başkaydı. Gururlu, onurlu, ciddi, düzenli, cesur ve birbirine saygılıydılar. Sanırım bu yüzden de en çok kahramanlarımızın kişilikleri benim hoşuma gitti.
Çocukları size tek tek anlatmaya çalışmayacağım ama içlerinden en çok Nemeçek, Bika ve Âtş Feri'yi sevdiğimi ve takdir ettiğimi söyleyebilirim.
Bu bir çocuk ve gençlik romanı olarak geçiyor aslında ama ne yazık ki üzücü bir finali var. Ne diyebilirim ki, savaş her nerede ve hangi şekilde tezahür ederse etsin mutlaka can yakıyor. Bu hikâye de dediğim sondan kaçmayı başaramadı işte. Yaşananlara gerçekten üzüldüm ama ağlayamadım. Sanırım biraz kalpsiz bir insanım.
İncelememiz bu kadardı. Pal Sokağı Çocukları 'nı mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Kolay okunan, eğlenceli, içerisinde savaş konusunda büyük dersler barındıran ve sonu ile yüreğinizi burkan bir kitap. O zaman başka eserlerde görüşünceye dek hoşça kalın.·
160 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
