"Conrad’ı da vurmak istemiş olduğum, bunun da aynı şey olduğu fikrinden medet umdum. Sonra kafamı çevirdim, ateş ettim. Noel gecesi çatapat patlatan korkak bir çocuk gibi galiba. İlk kurşun, yüzün sadece bir parçasını götürdü; bu nedenle, Sophie’nin ölürken hangi ifadeyi aldığını hiçbir zaman bilmeyeceğim. İkinci kurşunda her şey bitti. İlk başta, benden bu görevi yerine getirmemi isterken, Sophie’nin, sevgisini son bir kere kanıtlamak niyetinde olduğunu düşündüm. Fakat sonradan anladım ki, intikam almaktan, bana pişmanlık çektirmekten başka niyeti yokmuş."
s.94
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.