İhtiyar bir oduncu her gün dağdaki ormana gider, kestiği odunları sırtına yükler ve iki büklüm, canından bezmiş bir halde dönermiş evine. Bir akşam yolda taşıyamaz olduğu ağır yükünü zorla yere indirmiş, ondan sonra da Allah'ım Azrail'i gönder, canımı al, demiş. Bunu der demez Azrâil gelivermiş ve beni mi çağırdın diye sormuş. Azrail'i karşısında gören oduncu, bir Azrail'e bir yüküne bakmış ve duyulur duyulmaz bir sesle, şu odunları tekrar sırtıma yükleyiver diyecektim, demiş.
Sayfa 196 - Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları 2001 Baskısı·Kitabı okudu