Nihayet kitabı okuturcasına, doyurucu alıntılarını daha fazla paylaşmadan tahliline geçebildim :D Yazılarını beğenerek takip ettiğim ve zaman zaman paylaştığım namıdiğer Fosyolojik'in, kitaplarına da bir göz atmak istedim ve bu vesileyle Kafayı Yemeden Yaşama Sanatı’nı okudum.
İsminden dolayı ilk bakışta popüler kültürün sığ bir kişisel gelişim eseri izlenimini verse de aslında günümüz insanının giderek kronikleşen tükenmişlik hissine ve o bitmek bilmeyen bir şeylere yetişme cenderesine odaklanıyor. Kişilikten ilişkiye, kariyerden ebeveynliğe, dış görünüşten sosyal hayata kadar hemen her alanda karşımıza çıkan mükemmellik baskısını sorgularken başarı, hız ve verimlilik merkezli modern yaşam anlayışının insan psikolojisi üzerindeki tahribatını ele alıyor.
Açıkçası işlenen konular zamanında zaten üzerine düşündüğüm meselelerdi. Bu yüzden okurken bambaşka fikirlerle karşılaştığımı söyleyemem. Ancak yine de bazı düşüncelerimi tazelemesi, gözden kaçırdığım ayrıntıları fark ettirmesi, bildiğim şeyleri daha derli toplu bir çerçeveye oturtması açısından oldukça faydalı, akıcılık ve tanıdıklığıyla da keyifliydi.
Günümüzde birçok benzer eser insana yeni hedefler, yeni sorumluluklar ve yeni suçluluk duyguları yüklerken; Akgül zaman zaman durabilmenin, sınırlarını ve acziyetini kabul edebilmenin, her şeye yetişmeye çalışmamanın da varoluşsal bir hak olduğunu hatırlatıyor. Kafayı Yemeden Yaşama Sanatı, modern hayatın hızından ve bitmek bilmeyen beklentilerinden bunalmış pek çok kişinin kendinden bir şeyler bulabileceği, teslimiyeti değil ama sınırları kabul etmenin hafifliğini hissedeceği, üzerine düşünmeye değer bir okuma...
Mütefekkir | 
Kafayı Yemeden Yaşama Sanatı | 
Ezgi Akgül
Mütefekkir | Kafayı Yemeden Yaşama Sanatı | Ezgi Akgül
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.