Notre Dame'ın Kamburu ,Fransız yazar Victor Hugo tarafından 1831'de yazılmış bir dünya klasiğidir. Romanın merkezinde Paristeki Notre Dame Katedrali vardır. Victor Hugo'nun bu kitabı yazma amacı bağımsızlıktan dolayı yıkılması planlanan katedrale engel olmaktı ki başarılı da oldu.
" Bu kitabın yazarı Notre Dame Kilisesi'nin karanlık kulelerinde gezinirken duvarların birinde elle yazılmış bir yazıyı fark eder.KADER... Bu yazıdan yola çıkarak da bu eseri kaleme alır. Eseri yaklaşık 6 ay gibi bir sürede tamamlar.
Romanın merkezinde , Paristeki Notre Dame Katedrali'nde yaşayan Quasimodo, Claude Frollo ve Esmeralda etrafında diğer karakterler yer alır.
Claude Frollo kitabın asıl aynasıdır. Dindar , saygın bir adamken tutkularının esiri olarak kötü bir karakterle karşımıza çıkar. İnanç , tutku , kıskançlık ve bastırılmış arzular arasında parçalanan bir insandır.
Claude Frollo adlı bu papaz katedralin önünde bir bebek bulur. Bu bebeği evlatlık edinir ve bu yaratığa eksik ve kusurlu olduğunu belirtmek için Latince bir kelime olan Quasimodo ismini verir. Quasimodo kilisede zangoçluk görevindedir.Kambur ve çirkin olan Quasimodo çalan zil nedeniyle bir süre sonra bir de sağır olur.
Diğer kahramana gelirsek ki o güzeller güzeli, dansçı bir çingene kız olan Esmeralda. Esmeralda burda güzelliğin bir sembolüdür. Ancak güzellik bu romanda bir lütuf olmaktan çok taşınması ve kaldırılması ağır olan bir yüktür. Güzelliği ona arzulanmak,sahip olunmak gibi bayağı duygular getirir.
Quasimodo ve Frollo , Esmeraldayı görürler ve ona aşık olurlar. Esmeralda ise Phoebus adında onu sadece bedeni için isteyen bir subaya aşık olur. İşte roman bu çerçevede şekillenir ki burda hemen belirtmek isterim roman bi aşk romanı değil. Kitabın edebi yönüne gelecek olursak yaklaşık 150-200 sayfa boyunca ağır ve uzun mimari betimlemeler var. Bu kısımlara sabredebilen akıcı kısmına geciş yapacaktır. Notre Dame Katedrali, Paris sokakları taşlarına varana kadar sayfalarca detaylı bir biçimde aktarılır ki en çok eleştiri alan kısım da burasıdır. Sürükleyicilik burada sekteye uğramaktadır.
Özetleyecek olursak kitap bir aşk hikayesinden ziyade arzuların, zaaflarını hikayesidir . Quasimodo en trajik karakter bana göre . Doğuştan çirkin ve kusurlu dünyaya gelen , Dışlanan, tiksintiyle bakılan , sevgiyi hiç tatmamış , iyiliğe aç ancak en onurlu , en vefalı , en saf sevgiyi de sunan karakter. Victor Hugo sanki eser boyunca okuyucuya " Gerçek çirkinlik nerede ? " diye soruyor. Romanı bitirdiğimde aklımda kalan şeylerden birisi de her karakterin kendi içinde yalnız oluşuydu. Quasimodo görünüşü yüzünden , Esmeralda yanlış anlaşılmaları yüzünden, Frollo ise arzuların ve hırsları yüzünden yapayalnızdı. Notre Dame aslında kahramanların değil kusurlu insanların romanı. Şu soruyu sorarak incelememi bitireceğim. ' Gerçek çirkinlik bedende mi , yoksa kalplerde mi ?
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.