Şiddet ve öfke, mekân ve zaman değiştirse de enerjisini asla kaybetmeyen yıkıcı bir mirastır. Bir neslin sessiz çığlığı, bir sonraki neslin sağır edici haykırışına dönüşür.
··
3.782 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İnsanlar çoğu zaman çocuklarına sevgiyi nasıl göstereceklerini değil, kendi yaralarını nasıl aktaracaklarını öğretiyor. Sonra da aynı döngünün neden devam ettiğini anlamaya çalışıyoruz.
Bir neslin çözemediği öfke, sonraki neslin omuzlarına yük olur. Bu yüzden bazı insanlar sadece kendi acılarını değil, kendilerinden önce gelenlerin acılarını da taşır.
Umarım bu zincir kırılır. Sadece öfke de değil. İnsan çocukken yaşadığı, öğrendiği şeyi yaşamında uygular. Bu yüzden atalarımız "İnsan yedisinde neyse yetmişinde de odur" diye boşuna söylemimişler. Bir diğer söz de beni çok düşündürür. "Dedenin cezasını torunlar öder" diye vs.
Yine de zincir kırılsın daha güçlü aile bağları olması ve yaşam sürdürülebilmesi için.
Reklam
