İçimdeki çocuğa sarıldım bugün.
Üşümüş elleriyle tuttu kalbimi.
"Geç kaldın" demedi, sustu usulca.
Gözlerinde buldum eski kendimi.
"Affet" dedim ona, sesim titredi.
"Yoruldun biliyorum, kırıldın çokça."
Başını yasladı içimin en sessiz yerine.
İlk kez ağladık ikimiz korkmadan doyunca.
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
