“İnsan neden bazen yaşarken eksilir?”
Félix ve Görünmez Kaynak’ı okurken zihnimde en çok bu soru dolaştı.
Çünkü bu kitap, hastalıkları değil; görünmeyen yaraları anlatıyor.
Bir gün Fatou’nun içindeki yaşam sevinci sessizce çekilip gidiyor. Ne bir doktorun koyabildiği kesin bir teşhis var ne de kolay bir çözüm. Fakat oğlu Félix, yetişkinlerin vazgeçtiği yerde umut etmeyi sürdürüyor.
Ve beni en çok etkileyen şey de buydu.
Bir çocuğun sevgisinin, dünyanın bütün açıklamalarından daha güçlü olabilmesi…
Schmitt’in kalemi yine çok sade ama o sadeliğin altında insanı derinden sarsan bir bilgelik var. Sayfalar ilerledikçe hikâyeden çok kendinizi okumaya başlıyorsunuz.Félix ve Görünmez Kaynak bana, insanın yalnızca bugününden ibaret olmadığını hatırlattı. Köklerimiz, anılarımız, sevdiklerimiz ve iyileşmeyi bekleyen taraflarımız da bizimle birlikte yaşıyor.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.