Karın ağrıtan bir öyküDuygu ve Düşünce
De gidim deee kuyucaklı Yusuf! İşe yaramaz korkak kafası karışık ne istediğini bilmeyen bir baltaya sap olamayan ama tam da bu sebeplerle hayata olan öfkesi yüzünden gururu dev bir kibire gebe Yusuf, çok zor küçük yaşta hem öksüz hem yetim bırakan gurbet ele hiç bilmediği ve sevmediği insanların eline mahkum eden hayat belkide tüm bunlara sebep , birlikte büyüdüğü hatta elinde büyüttüğü kardeşi gördüğü küçüğe göz koyan ahlak bekçisi zır cahil kör kütük cahil Yusuf ! Muazzez gözünü senle açtı babadan anadan görmediği şefkati sende gördü senden başka kimseyi tanımadı ki hem daha aşkın ne olduğunu bilmediği bir yaşta senden gördüğü baba şefkatini aşk sandığı bir yaşta neler ettin kıza, hani akıllısın hani büyüksün hani ahlak bekçisisin hani herkesten ayrı bir mizaca sahipsin ondan kimseleri beğenmezsin ya zavallı Muazzez sana açıldığında onu ayıltsaydın elinde büyüttüğün kızcağıza ‘kadının’ gözüyle adice bakmasaydın Muazzez’in hislerinin aşk değil kimseden görmediği şefkatin tecellisi olduğunu ona anlatsaydın ne olurdu ama yine de Muazzez’in hislerine karşılık vermesen de puşt şakir den onu koruyamazdın zavallı Ali’yi Şakir’den koruyamadığın gibi ! Şimdi düşündüm de senden çok şey beklemişim tüm öykü boyunca oysa sen de küçücük yaşta öksüz yetim kalmış zavallı bir çocuksun belki Muazzez’i kendi ellerinle herkesten uzak o vadiye gömerken koca Yusuf değil daha çocukken gözlerinin önünde anası babası katledilen küçük Yusuf’tun hala! Ne kadermiş ne ağır bir o kadar klasik aynı zamanda iç karartıcı bir son ama ! Ne olursa olsun o kızcağızın sonu senin yüzünden oldu sen o eve te çocuk yaşta hiç gelmeseydin belki Muazzez de uzun ve güzel bir hayat yaşayabilirdi , pespaye ettin kızı sen ve o melun aptal anası ! Ah Muazzez sen bir başına belki mezarına bile tek bir insan gelip bir Fatiha okumayacak seni bu sona canından çok sevdiğin Yusuf un mahkum etti , en son cümlesinde dediği gibi o yeni bir hayata at sürerken seni bir başına koca kibrinin gölgesinde göya aşkıyla sardığı gocuğunun içinde herkesten uzakta bıraktı ahlak bekçisi kör cahil Yusuf ! Şimdi o ne olduğunu bilmediği şeyi en sevdiği aylak aylak gezerek aramaya devam edebilir koca kibrinin yanına bir de yalancı aşk acısını ekleyerek gururunu perçinleyerek boş boş dolanabilir sokaklarda ! … Sabahattin Ali sen bizim dosotoyevskimiz misin o ağır tasvirler ne öyle maksimum elli sayfalık olayı iki yüz elli sayfaya çıkaran ağır tasvirlerini özür dileyerek ve sıkılarak atlayarak okudum Yusuf’un öyküsünde yukarıda yazdığım inişli çıkışlı duygu yoğunluğunu öyle güzel vermişsin ki bir solukta okunacak bir kitap , okunmuşlar bölümünde kitaplığımızda yerini aldı iyi ki de aldı, teşekkürler Türk Edebiyatı
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.