Bir insanın ellerini memleket yapacak kadar sevmek...1000Kitap
Bir insanın ellerini avcunun içine alıp derince koklamak...
Bir insanın ellerini koklayacak kadar sevmek...
İşaret parmağını elinin üstündeki kırışıklıklarda gezdirmek;
O yeşil damarlarda, yaşamasına dair ümit veren her şey gibi onları dahi sevmek, başını okşamak...
Çehresindeki kırışıklıkları yeriyle ezberlemek...
Bir insana bakarken göz içlerinde hayatın yeniden doğması,
Göğüs kafesinin yerleşkesine cıvıl cıvıl ailelerin taşınması,
Sokakların çocuklarla dolması...
Bir insana bakarken mimiklerin havada asılı kalması,
Her şey gibi...
Ve göz kenarlarından ince, narin dalların sarkması...
Bir insana bakarken göz kenarlarındaki sarkan dallardan çiçekler açması...
Gülerken güldüğünü dahi fark edememek,
Uzaklaştığın her saniye nefesinin daralması...
Bir insanı severken masumlaşmak;
Rüzgârın herkesin arkasından, senin ise yüzünden vurması...
Bir insanı severken sevmediğin şeyleri bile sahiplenmelerinin olması...
Bir insana doğru yürürken göz göze geldiğin ilk an, göz kenarlarındaki dalların birbirini selamlaması...
Gözlerin gülümsemekten kısıldıkça görüş açının sadece o insan olması...
Bir insanı bildikçe yaşadığına şükretmek,
Onunla denk geldiğin çağı dahi sevmek...
Bir insanın ellerini avcunun içine alacak kadar memleket yapmak...
Her şeyden öte...
··
2.120 Gösterim
5 Yorum
bana bu metni dmden atabilir misin lütfen
Üzülmemek adına duygulardan kaçmak bana pek de mantıklı gelmiyor:)
Tabi ki sizin düşünceniz saygı duyuyorum.
Kime yazılmış olursa olsun farketmez, ulvi,safiyane, temiz zemzem gibi bir sevgi. Ayakta ve yudum yudum içilmesi gereken bir sevgi. Allah böylesi bir sevgiyle donatsın bizleri ve böylesi sevilecek yakınlıklar bahsetsin bizlere inşallah. Kaleminize yüreğinize sağlık..
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.