Nida
Karanlığa meydan okurda sessiz feryadım
Kendi kendine yanıp söner tezat yaşantım
Bir kervan ararım istikametim zirveye
Yavan kalırım bir dost bulamazsam bu dem de
Ravza-i mutahhara da nurdan bir ışıltı
Unutulmuş sünnetten kalp gözüme fısıltı
Muhabbetin sağında merhamet
Sol yanında ise adalet
Yaşantıma girerse bu adet
Gönlüm çeker mi hiç sefalet
Ağzında ki lokmayı kıskannayan bir gönüldaş
Çorak gönlümü serinletecek bir gönüldeş
Başak başak sadece adalete eğilen baş
Irmaklardan çağlayan merhamet demine eş
Bir keskin nida geldi ney(in) soluğundan
Ah eden nefes darlığım müsade etmedi
Gönlüm ancak inci inci kelimeler dizdi
Bir türlü düze inmedi ki bu yokuştan
Ne güzel muhabbetin doruğuna ulaşmak
Kurdun mu gönül sarayını paylaşarak
Çok kolaylaşacak viraneleri yıkmak
Nasip olmasada niyetide aynı mükafat
Gökhan ER
I 1996 - 2000 I
•&•
antoloji.com/gokhan-er/siirleri