En güçlü yanı kesinlikle akıcılığıydı; sayfalar su gibi aktı.
Bir çocuğun yıllarca ailesi bildiği insanlardan koparılarak biyolojik ailesine “geri verilmesi” fikri oldukça sarsıcıydı. Kitap boyunca en çok aidiyet, annelik ve bir yere ait olamama duygusu üzerine düşündüm. Özellikle iki anne arasında sıkışıp kalan bir çocuğun yalnızlığı çok etkileyiciydi.
Kız kardeşi Adriana ile kurduğu bağ kitabın en sevdiğim kısmıydı. Ancak abisiyle ilgili işlenen ilişki bana gereksiz ve rahatsız edici geldi.
Finalde ise biraz yarım kalmışlık hissi yaşadım. Karakterin geleceğine ve dönüşümüne dair daha fazla şey okumak isterdim. Buna rağmen kitap, bitirdikten sonra bile insanın içinde kalan o yabancılık ve ait olamama hissini başarıyla aktarıyor.
3/5
Akıcı, düşündürücü ve yer yer can yakıcı.