Kitabı okumaya devam ederken hata payımızın ne ölçüde dilimize yansıdığını görmek, bizi varlığımızın nedenlerine itiyor. Bu düşünce; insanın hem çok derin kalma hem de derinliğinden çok uzak kalma sebebinin sorumluluğunu taşıdığını göstermekte. Öz konuşmak ve Allah için konuşmak, insanın en büyük ihtiyacıdır. Bu ihtiyacı fark etmek; hayırlara vesile olacak yarınların habercisi gibidir. İnsan unutmamalıdır ki Allah'ın bizim ibadetlerimize veya O'nu sürekli anmamıza ihtiyacı yoktur; ancak insan, içindeki büyük boşlukları Allah'ı anarak ve ibadet ederek kapatabilir. "Biz insanı en güzel şekilde yarattık." (Tîn Suresi, 4. ayet) ifadesi, aklın ve kalbin anahtarı olmalı; bu anahtar, ruhumuzu ve dilimizi paklamaya, istikrar sağlamaya yeterli olacaktır. Kitabu Afati'l-Lisan Dilin Afetleri